Draag je kroon

In onze maatschappij bluffen velen zich door het leven heen. Ja zeggen terwijl je van binnen dood gaat. Ik herken dat. Van buiten kan ik overkomen als een vrouw met zelfvertrouwen, maar van binnen was, inderdaad was, ik trillend riet. Als de dood voor de blikken van een ander. In mijn praktijk kom ik dit […]

Vandaag lukt het even niet

  Vaak kijk ik even om het hoekje. Zo maar een praatje, leunend op het voeteneinde van haar bed. Ze ligt veel op dat bed. Het zitten wordt haar teveel. Ook vandaag sta ik bij haar. “Pak maar een stoel,” zegt ze. Het is anders dan anders. Zij is anders. Ze was laat vanmorgen. Ik […]

Uit de tijd (blog)

Het is een streekgewoonte om bij het sterven te zeggen: hij is uit de tijd. Mensen kunnen uit de tijd vallen. Het leven in onze tijd is voorbij. Maar, wat is tijd? Ik sprak met een goede vriend over het wonderbaarlijke van ons tijdsbesef. Zijn vader is gestorven en we hebben intensief contact vanwege de […]

Mens-zijn doe je samen

Voor je het weet, ga je erin geloven: we zijn niet meer gericht op het samen leven als een gemeenschap, niet meer op de ander maar alleen nog op onszelf. We laten anderen aan hun lot over in deze woestijn der mensheid. Zegt ‘men’. In mijn werk voer ik regelmatig gesprekken met mensen die zichzelf […]